O hastalıklara sahip bireylerde depresyon riski 2 kat daha fazla

BMJ Mental Health mecmuasında yer alan çalışmada, İngiltere genelinde yaklaşık 1,5 milyon kişi incelendi. Bunlardan yaklaşık 38 bini romatoid artrit, inflamatuar bağırsak hastalığı ve sedef hastalığı üzere otoimmün bir rahatsızlık taşıyordu.

Elde edilen sonuçlara nazaran, otoimmün hastalığı olan bireylerin depresyon, anksiyete ya da bipolar bozukluk üzere psikiyatrik sıkıntılara yakalanma mümkünlüğü, öbür bireylere kıyasla neredeyse iki kat daha fazla. 

Bu şahısların yüzde 29’una hayatlarının bir devrinde en az bir ruh sıhhati bozukluğu teşhisi konmuşken, bu oran otoimmün hastalığı olmayan bireylerde yüzde 18’de kaldı. Depresyon oranı yüzde 26, anksiyete yüzde 21 ve bipolar bozukluk ise yüzde 1 olarak kayıtlara geçti.

KADINLARDA RİSK DAHA YÜKSEK

Araştırma, otoimmün rahatsızlığı olan bireylerin ebeveynlerinde de ruh sıhhati bozukluğu hikayesinin daha yaygın olduğunu gösteriyor. Cinsiyet farkı da dikkat çeken bulgular ortasında yer aldı. 

Otoimmün hastalığı olan bayanların yüzde 32’si ruh sıhhati sıkıntıları yaşadığını belirtirken, bu oran erkeklerde yüzde 21’de kaldı. Uzmanlara nazaran bu farkın nedeni; hormonlar, kromozomal yapı ve bağışıklık sistemiyle ilgili farklılıklardan kaynaklanıyor olabilir.

Araştırmanın başyazarı olan Edinburgh Üniversitesi Psikiyatri Kısım Lideri Dr. Daniel Smith, bu bilgilerin ruhsal ve fizikî sıhhat ortasındaki güçlü temasa ışık tuttuğunu vurguladı. Smith, “Pek çok psikiyatrist artık psikiyatrik bozuklukları yalnızca beyefendisine mahsus problemler olarak görmüyor” diyerek, bu cins hastalıkların tüm vücudu etkileyen rahatsızlıklar olduğunu söz etti.

Araştırma birtakım sınırlamalara da dikkat çekiyor. İştirakçilerin yüzde 57’si bayan, yüzde 90’ı ise beyaz bireylerden oluşuyor. Lakin buna karşın araştırmacılar, doktorların otoimmün hastalığı olan bireylerde, bilhassa de bayanlarda, ruh sıhhati taramalarını sistemli olarak yapmalarını ve gerektiğinde erken müdahale etmelerini öneriyor. Smith, “Onları anlamak istiyorsak, tüm beden perspektifinden bakmalıyız” diyerek yaklaşımın bütünsel olması gerektiğini vurguluyor.